قرآن درمانی و دعا درمانی

حضرت امام صادق(ع)میفرماید: «أبی الله أن یُجری الاشیاء الا بالاسباب فجعل لکلّ شیءٍ سبباً و جعل لکلّ سبب شرحاً و جعل لکلّ شرح مفتاحاً ؛ خداوند پرهیز دارد از اینکه کارها را از مجرای غیر طبیعی خود اجرا نماید.از این رو برای هر چیزی سببی، و برای هر سببی گشایشی، و برای هر گشایشی کلیدی قرار داده است.» (بصائر الدرجات، محمد بن حسن صفار، ص۶) پس نمی توان از قرآن که در اصل برای هدایت و شفابخشی بیماری های روحی آمده تا از بیماردلی چون کفر و شرک و نفاق و ضلالت رهایی بخشد، نمی بایست انتظار درمان و شفابخشی جسم را داشت، باید گفت که همان خداوند که اسباب مادی را برای درمان قرار داده هم چنین اسباب غیر مادی چون دعا و ذکر را برای درمان و حل مشکلات مادی بشر قرار داده است. امیرالمومنین (ع)در این باره می فرمایند: «درمان تمام دردها در قرآن وجود دارد، قسم به آن کسی که پیامبر را برانگیخت و خاندانش را گرامی داشت درمان سوختن، غرق شدن، دزد، گریختن حیوانی از صاحبش، یا گمشده ای ، یابنده فراری، همه و همه درمانش در قرآن است، از آن بپرسید تا از قرآن جواب دهم.»

همچنین پیامبر (ص) در این باره فرمودند: هر کس درمانش را از قرآن کریم نگیرد خداوند او را شفا نمی دهد. و فرمودند که هر کس با اعتقاد کامل، سوره حمد را بر مرده بخواند هر آینده زنده خواهد شد. امام باقر (ع) نیز می فرمایند: فی القرآن شفاء من کل داء ؛ درمان هر دردی در قرآن کریم وجود دارد.

مصادیقی از درمان از طریق قرآن و دعا

1. فرزند خواستن: اگر کسی فرزند می خواهد، این دعای قرآنی را بخواند تا از مشکل بی فرزندی رهایی یابد و بیماری های مربوط به عدم حاملگی (در صورت مشیت الهی) درمان شود: رَبِّ لا تَذَرنى فَردًا واَنتَ خَيرُ الوارِثين(انبیاء، آیه 89) هم چنین در این باره بخواند: رَبِّ هَب لى مِن لَدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً اِنَّكَ سَميعُ الدُّعاء(آل عمران، آیه 38)؛ و نیز: رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا(فرقان، ایه 74)

2. مصونیت از شهوت جنسی: رَبِّ اِلاّ تَصرِف عَنّى كَيدَهُنَّ اَصبُ اِلَيهِنَّ واَكُن مِنَ الجاهِلين(یوسف، آیه 33)

3. مصونیت از محیط آلوده و ناپاک: رَبِّ نَجِّنى واَهلى مِمّا يَعمَلون(شعراء، ایه 169)

4. رفع گرفتاری و مشکلات و بلایا: لا اِلـهَ اِلاّ اَنتَ سُبحـنَكَ اِنّى كُنتُ مِنَ الظّالِمين(انبیاء، ایه 87)؛

5. بیماری های جسمی و روحی :رب اَنّى مَسَّنِىَ الشَّيطـنُ بِنُصب وعَذاب(ص، آیه41)؛ و نیز: فاذا مرضت فهو یشفین(شعراء، ایه 80)

6. جلب محبت الهی: رَبَّنَا اغفِر لَنا ذُنوبَنا واِسرَافَنا فى اَمرِنا وثَبِّت اَقدامَنا وانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرين(آل عمران، آیه 147)

7. شرح صدر و گرفتگی و افسردگی: رَبِّ اشرَح لى صَدرى (طه، ایه 25)

8. آسان در کارها و رهایی از مشکلات: رَبِّ اشرَح لى صَدرى ويَسِّر لى اَمرى(طه، ایات 25 و 26)

9. مشکلات بیانی و زبانی: رَبِّ اشرَح لى صَدرى ويَسِّر لى اَمرى واحلُل عُقدَةً مِن لِسانى يَفقَهوا قَولى (طه، آیات 25 تا 28)

10. بهره مندی از معاونت و همکاری دیگران: رَبِّ اجعَل لى وزيرًا مِن اَهلى * هـرونَ اَخى * اشدُد بِهِ اَزرى *واَشرِكهُ فى اَمرى( طه، آیات 29 تا 32)

11. رهایی از همه مشکلات دنیوی: رب انی لما انزلت الی من خیر فقیر(قصص، ایه 24) و نیز: رَبِّ اِنّى ظَـلَمتُ نَفسى(قصص، ایه 16)؛ و نیز : لا اِلـهَ اِلاّ اَنتَ سُبحـنَكَ اِنّى كُنتُ مِنَ الظّـالِمين(انبیاء، ایه 87)؛ و نیز : استغفر الله ربی و اتوب الیه

12. رهایی از فقر: رب انی لما انزلت الی من خیر فقیر(قصص، ایه 24)

13. ازدواج: رَبِّ لا تَذَرنى فَردًا واَنتَ خَيرُ الوارِثين(انبیاء، آیه 89) و نیز : رب انی لما انزلت الی من خیر فقیر(قصص، ایه 24) و نیز: رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا(فرقان، آیه 74)

14. پیروزی : رَبَّنا اَفرِغ عَلَينا صَبرًا وثَبِّت اَقدامَنا وانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرين(بقره، ایه 250)

15. استقامت و صبر : رَبَّنا اَفرِغ عَلَينا صَبرًا وثَبِّت اَقدامَنا وانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرين(بقره، ایه 250)

16. حسنات دنیوی و اخروی: رَبَّنا ءاتِنا فِى الدُّنيا حَسَنَةً وفِى الأخِرَةِ حَسَنَةً وقِنا عَذابَ النّار(بقره، ایه 201)

17. امداد الهی و غیبی: رَبَّنا اَفرِغ عَلَينا صَبرًا وثَبِّت اَقدامَنا وانصُرنا عَلَى القَومِ الكافِرين(بقره، ایه 250)

18. آبرومندی و رهایی از خواری و ذلت: رَبَّنا اِنَّكَ مَن تُدخِلِ النّارَ فَقَد اَخزَيتَهُ وما لِلظّـالِمينَ مِن اَنصار(ال عمران، ایه 192)

19. رفع اندوه و حزن: لا اِلـهَ اِلاّ اَنتَ سُبحـنَكَ اِنّى كُنتُ مِنَ الظّالِمين(انبیاء، ایه 87)؛

20. پیروزی در سخن و غلبه بر خصم: رَبِّ انصُرنى بِما كَذَّبون(مومنون، آیه 26)

ادامه دارد...